....γλέντια....
οι υπερατλαντικοί τιτανοτεράστιοι πολεμιρισταράδες, αρχίζουν να έχουν σοβαρά πρόμπλεμς....κι εδώ δεν είναι τυφώνας που παίρνει τα χαρτόσπιτα της φλόριντα,δεν είναι χόλυγουντ, δεν είναι σιλικόνες στα χείλη,τα μάγουλα,νύχια και μπλουζ της ορλεάνης....ο κύκλος είναι βαρύς, τα μουσαδέ,η μπίζνα του δήθεν,το μάρκετινγκ του αέρος και λοιπές π@ρδές,βρίσκουν τοίχο στη συμπαγή πραγματικότητα πολιτιστικών οντοτήτων χιλιετιών κι όχι τριακοσίων ετών άγριας δύσης με τρύπια δολλάρια,καουμπόυδες,οίκους ανοχής ανάμεσα σε κάκτους και βουνά τα πιάτα της νέας υόρκης....Εδώ έρχεται φάτσα με φάτσα η αλήθεια της πέτρας με το ψέμα μιας κλ@νι@ς ....έρχεται η αρμύρα της θάλασσας με τη μπόχα της προχειρότητας και το αέριο ενός αναψυκτικού....όλες οι μπούρδες και τα έτσι έχουν σύντομο κύκλο,αιώνια είναι μόνο τα συμπαγή και τα αληθινά.....πάμε για τον κόμπο στο χτένι, εκεί που η γκαζόζα ανοίγει,φεύγει το αέριο και αυτό που μένει είναι ένα αηδιαστικό ζουμί, αυτό που είναι δηλαδή το αληθινό περιεχόμενο...κι απέναντι έχει μια λήκυθο με κρασί τριών χιλιάδων ετών που όταν βγει ο φελός ή ο χωμάτινος βώλος του πώματος, ακόμα προσφέρει την μεθυστική και ώριμη γεύση του.
