ΠΕΡΙΕΡΓΕΣ ΒΡΟΧΕΣ.....

Υπήρχαν παλιές διηγήσεις από τη δεκαετία του ΄60 για μια βροχή που είχε φέρει χώμα απο την Αφρική...όταν αυτές οι βροχές άρχισαν να ξαναεμφανίζονται  τη δεκαετία του ΄90 ,οι αναφορές σ εκείνη την παλιά βροχή γίνονταν για να γεμίσουν τα ρεπορτάζ των τηλεοπτικών σταθμών....όταν όμως αυτοί οι περίεργοι νοτιάδες και οι αφρικανικές βροχές έγιναν τακτικές κανένας δεν μίλησε για το περίεργο του φαινομένου....κάποιοι από εμάς ίσως διαισθανόμασταν το αλλόκοτο και ίσως νοιώθαμε να μας αρρωσταίνει η υγρασία,αλλά δεν καταλαβαίναμε από που μπορεί να προέρχεται όλο αυτό,αυτό που ουσιαστικά τα ΜΜΕ θεωρούσαν κάτι φυσιολογικό....
Η τελευταία δυνατή βροχή,μια βροχή αφρικανική,με χαρακτηριστικό τα διαδοχικά κύματα και τη συνεχή ανατροφοδότηση ,έκανε πολλούς να σκέφτονται ανθρώπινη επέμβαση μέσω συστημάτων τύπου HAARP...και μάλιστα μόλις έγινε κάποιος λόγος για ελληνική ΑΟΖ.....
Δεν ξέρω τι βάση αληθείας έχουν αυτές οι αναφορές,όμως ο κίτρινος ουρανός,το χώμα,η ατελείωτη βροχή και το χαλάζι δεν ''μυρίζουν'' καλά...εμείς ξέραμε νορμάλ βροχές που άρχιζαν από Σεπτέμβριο κι όσες έπεφταν αργότερα υο χειμώνα ήταν αργές,ποτιστικές με μόνο κάποια σύννεφα εδώ κι εκεί να ρίχνουν περισσότερο νερό....περιοχές με κλεισμένα ρέματα είχαν πάντα πρόβλημα μέχρι που έγιναν αγωγοί ομβρίων....όμως αυτό που είδαμε στις 22 Φεβρουαρίου διέφερε...ελπίζω να μελετηθεί επιστημονικά και να δωθούν πειστικές απαντήσεις.....

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΤΟΧΗΣ.....

Ο ίδιος άνθρωπος που μου είχε διηγηθεί για το Χασάνι (προηγούμενη ανάρτηση),μου μίλησε και για ένα ακόμα περιστατικό της περιόδου της γερμανικής κατοχής...
"Η παραλία από Καλαμάκι μέχρι Γλυφάδα ήταν σπαρμένη με γερμανικές νάρκες που ήταν σε ξύλινα κουτάκια και είχαν έναν πυροκροτητή....εμείς είχαμε μάθει να τις βρίσκουμε στην άμμο και να τις αφοπλίζουμε...έπειτα παίρναμε τη δυναμίτιδα και την πουλάγαμε σε κάποιους που ψάρευαν με δυναμίτιδα και με τα χρήματα ζούσαμε.....'' ...όταν ρώτησα πως και οι Γερμανοί σκοποί δεν τους έβλεπαν..μου απάντησε πως '' οι σκοπιές ήταν συγκεκριμένες κάθε 700 μέτρα...και ήξεραν που να ψάξουν ώστε να μην φαίνονται''....και συνέχισε...''κάποια μέρα ήμουνα με έναν θείο μου και ψάχναμε για νάρκες....εκείνος βρήκε μία και προσπάθησε να την αφοπλίσει,όμως αυτή έσκασε και τον τραυμάτισε σοβαρά...αμέσως σήμανε συναγερμός στους Γερμανούς και ήρθε μια άκατος οπλισμένη εκεί που βρισκόμασταν...όταν πλησίασαν τους είπα πως....φις(ψάρια) εμείς και μπουμ.....δηλαδή πως ψαρεύαμε και έσκασε η νάρκη....οι Γερμανοί έβαλαν τον θείο μου στο σκάφος και τον πήγαν στη Βούλα στο νοσοκομείο.....''
Πρόσφατα βρήκα ένα σχέδιο τέτοιας νάρκης στο διαδίκτυο και κατάλαβα πως ήταν φτιαγμένη.....προφανώς ήταν μια φτηνή κατασκευή και οι Γερμανοί είχαν γεμίσει την περιοχή γύρω από το αεροδρόμιο με τέτοιες νάρκες κατά προσωπικού για να προστατευθούν από επιδρομές σαμποτέρ....

NEVER MY LOVE.....

Ένα τραγούδι που τυχαία ανακάλυψα πρόσφατα...θεωρείται από τα πιο πολυπαιγμένα ραδιοφωνικά και υποθέτω γιατί,είναι το NEVER MY LOVE.....ενα τραγούδι του 1967,τότε που ο πόλεμος του Βιετνάμ ήταν στην κορύφωσή του....και το τραγούδι είναι κομμένο και ραμμένο σε αυτά που θέλει ν ακούσει κάθε στρατιώτης,ίσως και η κοπέλα του που βρίσκεται πίσω στην πατρίδα...είναι σίγουρο πως το τραγούδι είχε ''τρυπήσει'' τον ουρανό Σαϊγκόν......κάποιος αμερικανός στρατιώτης ομολογούσε μάλιστα πως το τραγούδι ήταν από τα καλύτερα πράγματα που του είχαν συμβεί στο Βιετνάμ.....

 

ΣΤΟ Κ.Ψ.Μ ΕΝΟΣ Τ.ΥΓ

Ήταν χειμώνας του 1993 όταν βρέθηκα στρατιώτης ενός Τάγματος Υγειονομικού στα βορειοανατολικά σύνορα.....η εμπειρία δεν ήταν ότι καλύτερο....χαμένος στο ατέλειωτο του στρατοπέδου και τις άπειρες σκοπιές, μέτραγα τα αεροπλάνα το βράδυ στον ουρανό,άκουγα ένα σωρό κουταμάρες από τους συναδέλφους,έτρωγα κρέατα υπηρεσίας,έβλεπα σκυλιά να περιτριγυρνάνε τα ταψιά με τα φαγητά,ζεσταινόμουνα με τις ξυλόσομπες....κουβέντιαζα με κανέναν φίλο χαμένος στα πιο απόμακρα Κ.Ψ.Μ.....
Στο δικό μας μικρό Κ.Ψ.Μ θυμάμαι τα κρύα εκείνα μεσημέρια λίγο πριν το φαγητό τη Vanesa Paradis να παίζει στη μικρή τηλεόραση...αυτό της το τραγούδι δεν το ξέχασα ποτέ και πάντα με πηγαίνει σ εκείνες τις μέρες του 1993......

 

ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΗΣ ΕΔΕΜ,ΣΤΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΒΑΣΩΡΑΣ...

Εκεί στις ημιερημικές εκτάσεις του Περσικού κόλπου κοντά στη Βασώρα,εκεί που ήταν ο κήπος της Εδέμ,εκεί που οι πρωτόπλαστοι παράκουσαν,εκεί φαίνεται να παίζεται ξανά και ξανά το ίδιο έργο....πόλεμος στον πόλεμο...σαν η κατάρα να ρίζωσε εκεί....εκεί που και οι γραφές προσδιορίζουν τις τελικές μάχες....φαίνεται πως από εκεί που δημιουργήθηκε ο κόσμος,από εκεί και θα τελειώσει....

H POYMANIA TOY ΤΣΑΟΥΣΕΣΚΟΥ......

Η περίοδος διακυβέρνησης της Ρουμανίας από τον Νικολάι Τσαουσέσκου και τη γυναίκα του την Έλενα υπήρξε και μεγάλη χρονικά,αλλά και καθοριστική για την εξέλιξη της χώρας τα χρόνια που ακολούθησαν.Ο Τσαουσέσκου είχε ουσιαστικά αποσκυρτίσει από τις αγκάλες της Σοβιετίας από την εποχή της σοβιετικής επέμβασης στην Τσεχοσλοβακία...
Η αυτοκρατορική διάθεση του συγκεκριμένου ηγέτη φάνηκε από τα πρώτα χρόνια ανόδου του στην εξουσία....είχε μια διάθεση προς την μέγιστη προβολή...προς τα μέγιστα αποκτήματα...εξάλλου το παλάτι που έκτισε στο κέντρο του Βουκουρεστίου είναι πιθανόν από τα μεγαλύτερα στον κόσμο,όσο κι αν ήταν παλάτι ''του λαού''.....
Από τότε που ήταν ακόμα μαθητευόμενος παπουτσής ο Νικολάι είχε πει στον μάστορα που τον μάλωνε για το ανεπίδεκτο της μαθήσεώς του πως ''εγώ θα γίνω ο Στάλιν της Ρουμανίας''..!!!!!
Ίσως είχε διαίσθηση του ρόλου που είχε έρθει να παίξει σε τούτη τη ζωή,στη ζωή που μεγάλοι ρόλοι δίνονται σε ''μικρούς'' ηθοποιούς....βέβαια η ηθοποιία μεγάλων  ''ηγετών'' μόνο μικρή δεν είναι...
Οι χιλιάδες Έλληνες φοιτητές που βίωσαν το καθεστώς όταν σπούδαζαν εκεί σίγουρα έχουν να πουν πολλά,παρόλο που σαν ξένοι περνούσαν καλά εκείνα τα χρόνια...με τα δολάρια στην τσέπη...με τα καλά του ελληνικού μικροκαπιταλισμού κληρονομιά.....
Οι Ρουμάνοι πιθανόν περνούσαν δύσκολα....το ερώτημα είναι αν θα περνούσαν το ίδιο με έναν άλλο ηγέτη. Το σίγουρο είναι πως αρκετοί ταλαιπωρήθηκαν....πως χάθηκαν ατέλειωτες ώρες σε παρελάσεις και άλλες εκδηλώσεις προς τιμήν του καθεστώτος....όπως είναι σίγουρο πως πολλοί ευνοήθηκαν και πέρασαν καλά,ίσως και να έχουν ακόμα και σήμερα καλές αναμνήσεις...εξάλλου για όλες τις καταστάσεις υπάρχουν διπλές αναγνώσεις....
Ένα ντοκυμανταίρ που ανακάλυψα πρόσφατα μπορεί να πει πολλά σε κάθε ενδιαφερόμενο για τη Ρουμανία εκείνων των χρόνων,τη Ρουμανία που η δική μου γενιά την είχε συνδέσει με τη Νάντια Κομανέτσι των Ολυμπιακών του Τορόντο του 1976....ίσως και με τον Ίλιε Ναστάζε για τους πιο προxωρημένους....με κάποιους αθλητές των Βαλκανικών αγώνων...εξάλλου ο αθλητισμός ήταν ατού των χωρών του πάλαι ποτέ ''υπαρκτού σοσιαλισμού''....
Παραθέτω το βιντεάκι και αφήνω σ εσάς τα συμπεράσματα...

 

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ.....

Το υποτιθέμενο τέλος του κόσμου δεν ήρθε παρόλο που πολύς κόσμος είχε ''τσιμπήσει''...
Από την αρχή όλη αυτή η ιστορία έμοιαζε ανέκδοτο παρόλο που αυτά που συμβαίνουν γύρω μας δηλώνουν πως κάτι κακό συμβαίνει όντως.....
Το σίγουρο είναι πως υπάρχει μια διαδικασία παρακμής του σημερινού πολιτισμού,πως το κοντέρ έφτασε στα όριά του και πως όσα έρχονται ίσως είναι δυσκολότερα από όσα είχαμε βιώσει τα τελευταία σαράντα χρόνια ,ουσιαστικά πρόκειται για μια αχαρτογράφητη περιοχή....
Όπως και νάχει το πράγμα οι όποιες καταστροφές,οι πόλεμοι και τα λοιπά δεινά δίνουν κάποια σημάδια όταν πλησιάζουν,όμως ποτέ δεν κλέινουν ραντεβού.....αν το ήξεραν όλοι, τι νόημα θα είχε;;;...